نشسته برق افتو من پس کهسارنیومه یه خور زون بیوفا یار
ز او روزی که رفته از ور مو
مونه کرده به بند غم گرفتار
رسونید من سرم طبیب دل را
دلم ز دیریس گشته بیمار بیمار
دلم حین و تیام خونابه ریزه
تن و لاشم زبهرس گشته تودار
ز او روزی که رهده گل باغم
نشسته ور کلم خاش و خس و خار
گر وسته ور منه کارم خیایا
رهایم کن زی گره که وسته منه کار
به تکرار ایرون شون و روزام
نیونم چه ساجم با ای بند تکرار
شو و روز تینا
برچسب:
نویسنده: سینا امینی
تاريخ: پنجشنبه
20 مهر
1396 ساعت: 14:23